Elisa's Blog

Kiezen voor een zwangerschap met MS

Kiezen voor een zwangerschap met MS

Terwijl de neuroloog op 26 mei genadeloos de diagnose uitspreekt brandt er op het einde van het gesprek toch nog een laatste vraag op mijn lippen. Er kwam nu veel informatie op mij af en niet wetende wanneer ik de neuroloog opnieuw zou zien stelde ik toch maar meteen de vraag: “Wij waren aan het denken aan een tweede zwangerschap. Kan dat nog? Een zwangerschap met MS?”

 

De neuroloog was hier meteen duidelijk over. Hij gaf aan dat er vroeger een taboe op dit onderwerp rustte maar dat dat met de kennis van tegenwoordig geen enkel probleem zou moeten zijn. “Sterker nog…”, gaf hij aan, “Het is gebleken dat vrouwen tijdens de zwangerschap over het algemeen geen ‘schubs’ (MS aanvallen) krijgen en nagenoeg zelfs geen MS klachten hebben. Eigenlijk zouden MS patiënten altijd zwanger moeten zijn.” Wel gaf hij aan dat er in de eerste 3 maanden na de bevalling een verhoogde kans op schubs is vanwege het wegvallen van het ‘beschermend’ zwangerschapshormoon. Enigszins gerustgesteld dat deze diagnose niet perse roet in het eten hoefde te gooien voor de plannen die we hadden gaf dit natuurlijk wel even voer voor een goed gesprek.

 

Afwegingen en goed overleg

Op internet ben ik mij flink in het onderwerp gaan verdiepen en in de opvolgende weken is het baby-onderwerp regelmatig en uitgebreid aangesneden. Moeten we een zwangerschap nog wel doorzetten? Of moeten we eerst even het ziekteverloop afwachten nu? Wat vind jij en wat vind ik? We wilden graag meer kinderen, één is ook maar alleen en het gezin voelde nog niet compleet. Onze dreumeszoon was op dit moment 1,5 jaar oud en het leek ons wel praktisch als de leeftijden niet te ver uit elkaar zouden liggen. Oké, de eerste jaren zijn dan misschien wat zwaarder voor ons, maar voor de kinderen is dat wellicht toch wel fijn zodra ze de leeftijd hebben dat ze naar school gaan en verder in de toekomst. Wat er met mij dan ook gebeurt, ze hebben dan tenminste elkaar.

Op het moment van het gesprek was de MS aanval weer gezakt en begon ik weer ‘normaal’ te worden. We begrepen dat het ziekteverloop zich in aanvallen openbaart en dat ik daar steeds een paar weken zoet mee zou zijn en dat het dan weer normaliseert. Over de jaren heen zouden de aanvallen beetje bij beetje restschade veroorzaken zodat ik geleidelijk meer en meer restklachten permanent zou blijven houden. Ook op dit punt waren we het eens dat we niet wisten hoe snel het ziekteverloop zou gaan, maar dat je de periode waarop de kinderen het jongste en het meest hulpbehoevend zijn het beste door kan komen zo lang je er zelf lichamelijk nog het beste aan toe bent. Met andere woorden, vroeg in de ziekte dus. Zodra mijn gezondheid meer permanent achteruit gaat dan zijn de kinderen wat ouder, meer zelfredzaam en niet te vergeten, ze hebben dan elkaar zodat ze elkaar kunnen helpen wanneer mama dat niet kan. De conclusie was helder en op alle punten waren de meningen gelijk.

 

Beslissen na de uitslag van de lumbaalpunctie

Tijdens het diagnose gesprek op 26 mei geeft de neuroloog aan dat ik nog een lumbaalpunctie kan laten doen. Wat hem betreft is de diagnose helder, zowel op de MRI scan van de hersenen als in het ruggenmerg zijn oplichtende plekjes te zien die een klassiek beeld van MS weergeven en er zijn zelfs kleine littekens van (klaarblijkelijk) voorgaande aanvallen te zien. Bij een lumbaalpunctie wordt er hersenvocht onttrokken via een flinke naald tussen je ruggenwervels. De lumbaalpunctie vindt een week na het diagnosegesprek plaats en vervolgens duurt het 3 weken voordat deze uitslag besproken wordt. Ontzettend nerveus gaan we naar dit gesprek. Bij het vorige gesprek kwam de diagnose koud op ons dak vallen. Ik had écht niet in de gaten dat er iets negatiefs uit de scan zou kunnen komen, juist omdat ik inmiddels weer klachtenvrij begon te zijn. “Maar wat kan er allemaal uit een lumbaalpunctie naar voren komen?”, vroeg ik mij nu af, “Dadelijk komt er nóg meer ellende aan het licht.” Betreffende de kinderwens leek het ons verstandig om wel even de uitslag van de lumbaalpunctie af te wachten.

Lumbaalpunctie

 

De uitslag van de lumbaalpunctie was helder. Hier kwam ook duidelijk MS naar voren. Inmiddels zijn er 4 weken verstreken sinds de diagnose, in onze beleving een hele lange tijd met vele avonden van diepgaande gesprekken.

De neuroloog vraagt of ik inmiddels weet of ik met ziekteremmende medicatie wil starten. Aangezien ik daar ook weer van moet afbouwen voordat ik aan een zwangerschap beginnen kan en hij aangaf dat ik tijdens zwangerschap op ‘safe’ zit wat MS aanvallen betreft, is de beslissing helder. Deze uitkomst verandert niets aan ons beeld van de afgelopen weken. Op weg naar huis bel ik de huisarts voor een afspraak. De volgende dag, 26 juni, precies een maand na de diagnose gaat het spiraaltje eruit en 7 weken later heb ik al een positieve zwangerschapstest wat in babytermen betekent dat ik dan een maand zwanger ben. Jippie!!

 

Zwanger!

Een last valt van mijn schouders. Bij de eerste zwangerschap heb ik mij erg goed gevoeld. Ik keek ontzettend naar deze tweede zwangerschap uit. Het gaf me meteen het gevoel dat ik voorlopig op ‘safe’ zat qua ziekteverloop en dat ik nu rustig op mijn gemak de tijd had om me in medicaties en bijwerkingen te verdiepen voor na de bevalling. Maar bovenal… Héérlijk, me weer even 9 maanden lekker in mijn vel voelen! Toch?

 

Misschien vind je deze artikels ook leuk:

1800 Views

Comments (0)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

MS diagnosis quote

En dan heb je MS…

Terwijl de neuroloog op 26 mei genadeloos de diagnose uitspreekt brandt er op het einde van het gesprek toc...

No-guts-no-glory-700

De test: kan ik nog skiën?

Terwijl de neuroloog op 26 mei genadeloos de diagnose uitspreekt brandt er op het einde van het gesprek toc...

Sometimes-your-heart-700

De avond voor het afkeuringsgesprek

Terwijl de neuroloog op 26 mei genadeloos de diagnose uitspreekt brandt er op het einde van het gesprek toc...

checklist

Wel of geen aanval wanneer ik mij slechter voel?

Terwijl de neuroloog op 26 mei genadeloos de diagnose uitspreekt brandt er op het einde van het gesprek toc...

Wedding Vibes

Bruiloftgast

Terwijl de neuroloog op 26 mei genadeloos de diagnose uitspreekt brandt er op het einde van het gesprek toc...